توجیه کشتار مسلمانان چین در روزنامه کیهان

پرچم حمایت از مسلمانان چین در دست امریکاست.

روزنامه کیهان با آوردن عبارت بالا به منظور توجیه کشتار مسلمانان در چین نوشت:

مخالفان جهانی چین حوادث اخیر را فرصت بی بدیلی برای پیگیری بحث تجزیه استان سین کیانگ از چین می دانند، منطقه ای بی نهایت استراتژیک که یک ششم خاک چین را تشکیل داده و بزرگترین منابع نفتی و گازی این کشور و نیز معادنی چون طلا، زغال سنگ و نقره در آنجا قرار دارد. جدا شدن سین کیانگ از چین، قطعاً کار پکن را برای همیشه در معادلات جهانی با دشواری های جدی روبرو خواهد کرد.

این روزنامه افزود:واشنگتن مهره لازم برای مصادره اغتشاشات را در اختیار داشت. «ربیعه قدیر» زنی 62 ساله و ثروتمند است که در سال 1999 به جرم جاسوسی برای آمریکا در چین به زندان افتاد و اگرچه به هشت سال زندان محکوم شد، اما در سال 2005 توانست با وساطت کاخ سفید آزاد شده و راهی واشنگتن شود. هم اکنون از قدیر با عنوان رهبر تجزیه طلبان یاد می شود و غرب سعی دارد درگیری های قومیتی چین را شورش های یکجانبه قوم اویغور با هدف تجزیه جا بزند.

کیهان سپس در مورد کسانی که در داخل ایران از مسلمانان چین حمایت می کنند نوشت:جریانی در داخل ایران است که در هر حادثه ای، ماهیت ماجرا و طرف های درگیر هرچه و هر که باشد، برایش تفاوتی نمی کند. هدف، همراهی با غرب در همه وجوه و به هر شکل ممکن است و در این راه، چشم و گوش بسته و به عبارت بهتر «فکر» بسته، در خدمت اهداف غرب گام برمی دارد. علی رغم اینکه اکثر کشته شدگان درگیری های اخیر چین از قوم غیر مسلمان است، رسانه های مدعی اصلاحات همه کشته شدگان سین کیانگ را مسلمان معرفی کردند و در همان حال به جای حمایت از مسلمانان اویغور، تحلیل های محافل و رسانه های غربی را بازنویسی کردند.
http://tabnak.ir/fa/pages/?cid=55616

باز هم تنها ماندیم! نابوکو هم راه باکو – جیهان را می رود

نابوکو هم راه باکو – جیهان را می رود

باز هم تنها ماندیم!

عصر ایران – پروژه ای دیگر از انتقال انرژی به اروپای تشنه انرژی امضا شد اما هیچ نامی از ایران در میان نبود.

تاریخ تکرار می شود . همان اتفاقی که بر سر منافع ایران در پروژه  انتقال نفت باکو به جیهان  افتاد و دست ایران از پروژه انتقال انرژی از حوزه خزر به اروپا خالی ماند این بار در پروژه گازی دیگری تکرار شد که می توانست نام دومین کشور برخوردار از نعمت گاز در جهان را در صدر خود داشته باشد.

باید به سادگی اعتراف کنیم که در پروژه نیز تنها ماندیم و این در حالی است که ظرفیت تولید شبکه گازی ما امروز باید خیلی بیشتر از اینها بود ما امروز در شرایطی که روی دریایی از گاز قرار داریم  نه یک صادر کننده گاز که یک کشور وارد کننده نیز هستیم و حتی کشوری مانند ترکمنستان هم می تواند در سرمای زمستان ، لوله های گاز را بر روی ما ببندد و باج خواهی کند!

در سال های گذشته جذب سرمایه گذاری خارجی برای فعال ساختن میدان های گازی جدید و توسعه پروژه پارس جنوبی بسیار کند بوده است و این کندی یا توقف باعث شده تا علی رغم داشتن بزرگ ترین میدان های گازی در جهان – پس از روسیه – ظرفیت تولید متناسب با ذخایر عظیم خود نداشته باشیم و دستمان از بازار جهانی گاز کوتاه باشد.

مشکل دیگری که برای حضور ما در پروژه هایی همچون نابوکو وجود دارد مخالفت های سیاسی است که از جانب واشنگتن به کشورهای اروپایی تحمیل می شود تا ایران را وارد بازی خود نکنند.

اما هر چه هست بار دیگر پروژه ای بزرگ و دارای تاثیرات ژئو پلتیک و ژئواستراتژیک امضا شد و ما نه در سر صف بودیم و نه در ته آن .

در حالی که کشور ترکیه با وجودی که  حتی قطره ای از آنچه که ما زیر سنگ های قطور فلاتمان داریم را ندارد، توانسته است هم خود را به کریدور انتقال نفت به اروپا تبدیل کند(خط انتقال نفت باکو –جیهان ) و هم کشور خود را پذیرای لوله های انتقال گاز - که برای اروپا در حکم رگ های خون رسان است – کند .

و ما ماندیم و همچنان می مانیم تا شاید زمانی دیگر؛ ولی در عین حال به خودمان قوت قلب می دهیم و بر پتانسل های  بالقوه خود همچنان مباهات می کنیم  که کشوری هستیم که روی دریایی از نفت و گاز قرار داریم !

البته شنیده ها حاکی است که ترکیه به طور جدی خواهان حضور ایران در این پروژه است و رجب طیب اردوغان نخست وزیر ترکیه خواستار حضور ایران در این پروژه شده است .
البته دلیل اصلی حمایت ترکیه از حضور ایران در این پروژه این است که ترکیه و اروپا بر سر میزان گاز دریافتی ترکیه از این خط لوله اختلاف دارند؛ ظاهرا ترک ها می خواهند در مسیر انتقال،  از این خط لوله برای مصارف خود گاز بگیرند که این امر با روی خوش اروپا که به کل گاز نیاز دارد ، مواجه نشده است.
در چنین شرایطی تزریق گاز ایران در این خط و افزایش حجم انتقال گاز از خط لوله نابوکو می تواند دست ترکیه را در برداشت بیشتر از این خط لوله بازتر کند .

اما به هر حال باز جای شکرش باقی است در این زمینه با توجه به اینکه منافع ملی ترکیه ایجاب می کند که گاز ایران هم به این خط لوله وصل شود شاید کاری که را که ما نمی توانیم برای خود کنیم با پیگیری های آنکارا به سرانجام برسد و سهمی را هم به ما بدهند!

http://www.asriran.com/fa/pages/?cid=77846

سفارت "بزرگ" ایران در نیکاراگوئه کجاست؟

بنابر این گزارش، خبرنگاران نیکارگوئه ای این ابرشهر گرم‌سیری را برای یافتن محل ساخت سفارت بزرگ ایران، زیر و رو کردند.

احمدی‌نژاد در مناظرات انتخاباتی خود در مورد رابطه فزاینده با آمریکای لاتین گفت:" ما بازی را به حیاط خلوت آمریکایی ها بردیم و آنان را نگران کردیم. من ضد آمریکایی ترین سخنرانی ام را در نیکاراگوئه انجام دادم."

علاوه برسفارت‌های موجود در کوبا، آرژانتین، برزیل، مکزیک و ونزوئلا ، پس از انتخاب احمدی نژاد در سال 2005، ایران 6 سفارتخانه دیگر در آمریکای لاتین) کلمبیا، نیکاراگوئه، شیلی، اکوادور، اوروگوئه و بولیوی) احداث کرده است.

یک روزنامه آمریکایی طی گزارشی به داستان سرایی در مورد سفارت بزرگ ایران در نیکاراگوئه" پرداخته است.

به گزارش فردا به نقل از واشنگتن پست، برای ماه‌ها این گزارش در واشنگتن و دیگر پایتخت‌های جهان رد و بدل می شد که ایران در راستای تلاش های دیپلماتیک‌اش در آمریکای لاتین در حال ساخت یک پایگاه مرکزی در نیکاراگوئه است.

این روزنامه، تلاش های دیپلماتیک ایران در آمریکای لاتین را قراردادهای سرمایه گذاری کلان، سفارت‌‌خانه های جدید و حتی تدارک شبکه‌های تلویزیونی عنوان می کند.

واشنگتن با اشاره به سخنان کلینتون مبنی بر ساخت ساختمان بزرگ سفارت ایران در ماناگوا [پایتخت نیکاراگوئه] و ابراز نگرنی وی، می آورد:" اما در اینجا، نیکاراگوئه هیچ کس این سفارت بزرگ را نمی یابد."

بنابر این گزارش، خبرنگاران نیکارگوئه ای این ابرشهر گرم‌سیری را برای یافتن محل ساخت سفارت بزرگ ایران، زیر و رو کردند.

در همین رابطه، ارنستو پورتا، رئیس اتاق بازرگانی نیکاراگوئه با خنده گفت:" چنین چیزی وجود خارجی ندارد."

مقامات دولت نیکاراگوئه تاکید می کنندکه تنها "سفارت خانه بزرگ در ماناگوا"، "مجموعه سفارت آمریکا" است!

با وجود اظهارات وزیر امور خارجه آمریکا مبنی بر وجود سفارت خانه بزرگ ایران در نیکاراگوئه، مقامات آمریکایی معتقدند که دلایل متعددی برای نگران بودن در مورد ایران وجود دارد؛ اما فعالیت های ایران توانسته است تا لفاظی های واشنگتن که سبک جنگ سرد را به یاد آورد، در حالی که اصلا سفارت مورد ادعای کلینتون اصلا در ماناگوا وجود ندارد و حتی یک دیپلمات آمریکایی نیز می گوید:" تا جایی که ما می توانیم بگوئیم، هیچ سفارت بزرگ ایران در اینجا ساخته نشده است."

ماه گذشته، کانی مک، نماینده جمهوری خواه فلوریدا در فراخوانی از سوی "پروژه اسرائیل" در مورد نفوذ فزاینده ایران در آمریکای لاتین گفت:" این رابطه، من را به یاد رابطه روسیه و کوبا به هنگامی که ما با بحران موشکی کوبا دست و پنجه نرم کردیم، می اندازد."

معلوم نیست که شایعه سفارت بزرگ ایران در ماناگوا از کجا آغاز شد؛ اما در دو سال گذشته در تمام جلسات کنگره آمریکا، گزارشات نهادهای مشورتی و مطبوعات و رویداهای دیپلماتیک آمریکا مطرح شده بود.

اما بایاردو آرچه، مشاور اقتصادی ارشد دانیل اورتگا، رئیس جمهور نیکاراگوئه، "سفارت بزرگ ایران" را همچون سلاح های کشتار جمعی ادعایی در عراق دانست که هیچ‌گاه وجود نداشته و افزود:" چنین چیزی وجود ندارد، آنها به وزیر امور خارجه اطلاعات غلط دادند. ما سفارت خانه بزرگ ایران نداریم، ما یک سفیر داریم که در یک خانه اجاره ای به همراه همسرش زندگی می کند."

آرچه می گوید:" در هر صورت، سرمایه گذاری ایران در نیکاراگوئه اگر از انتظارات کمتر باشد، نیکاراگوئه نمی تواند ایران را به بخشش بدهی 160 میلیون دلاری اش راضی کند."

آرچه مدعی می شود که " آنها هیچ چیز سرمایه گذاری نکردند، هیچ چیز نساختند. ما قادر به مذاکره مجدد بدهی نبودیم، آنها می گویند قرآن این اجازه را به آنان نمی دهند. ما باید قرآن را مطالعه کنیم تا ببینیم می توانیم آن را توجیه کنیم."

فرانسیسکو آگویره ساکاسا، رهبر حزب اپوزوسیون نیکاراگوئه و رئیس کمیته قانون گذاری سیاست خارجه می گوید:« چه کسی این را به هیلاری گفته است؟ شخصی به وی اطلاعات غلط داده است. من هر روز بیشتر از قبل از اینکه کشوری [آمریکا] با این دستگاه های عظیم اطلاعاتی اینچنین به اطلاعات غلط استناد می کند، شگفت‌زده تر می شوم. حالا چه اتفاقی افتاده است که اوباما می خواهد با محور شرارت گفتگو کند؟"

بنابراین گزارش، هوگو چاوز، رئیس جمهور ونزوئلا، مشوق اصلی ایران برای توسعه رابطه در آمریکای لاتین است.

ایران و نیکاراگوئه، سفارت خانه های خود را در سال 1990 پس از ترک ریاست جمهوری نیکاراگوئه از سوی اورتگا بستند اما پس از بازگشت وی به قدرت در سال 2007، سفارت خانه ها مجددا بازگشایی شد.

پس از انتخاب احمدی نژاد در سال 2005، ایران 6 سفارت خانه در آمریکای لاتین (کلمبیا، نیکاراگوئه، شیلی، اکوادور، اوروگوئه و بولیوی) به جز سفارت خانه های موجود در کوبا، آرژانتین، برزیل، مکزیک و ونزوئلا احداث کرده است.

محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهور در مناظرات انتخاباتی خود در پاسخ به انتقادات رقیب انتخاباتی در مورد رابطه فزاینده با آمریکای لاتین گفت:" ما بازی را به حیاط خلوت آمریکایی ها بردیم و آنان را نگران کردیم. من ضد آمریکایی ترین سخنرانی ام را در نیکاراگوئه انجام دادم."
http://www.asriran.com/fa/pages/?cid=77902